System podatkowy w Szwecji

System podatkowy w Szwecji funkcjonuje na dwóch poziomach: komunalnym (gminnym) i państwowym. Jeżeli miesięcznie zarobki nie przekraczają 31 600 kr płacimy jedynie podatek komunalny w wysokości od 29 do 34% (podatek komunalny różni się w zależności od gminy). Powyżej tej kwoty płacimy dodatkowo podatek państwowy w wysokości 20%, a jeśli zarabiamy miesięcznie co najmniej 44 900 kr wysokość tego podatku wyniesie 25%.

Polak pracujący w Szwecji może zostać zwolniony od tego podatku tylko jeśli spełnione zostaną wszystkie 3 następujące warunki:

1. okres lub okresy pobytu pracownika w Szwecji nie przekroczą 183 dni w danym roku kalendarzowym;
2. wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma siedziby ani miejsca zamieszkania w Szwecji;
3. koszty wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę pracodawcy na terenie Szwecji.

Wtedy zapłacimy podatek wg polskich stawek. Jeżeli chociaż jeden z warunków nie jest spełniony pracownik zameldowany na stałe w Polsce teoretycznie musiałby zapłacić podatek zarówno w Polsce jak i w Szwecji, jednak dzięki zawartej między Polską i Szwecją umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, można tego uniknąć. W takim przypadku kwota zarobiona w Szwecji będzie brana pod uwagę przy obliczaniu podatku od dochodu uzyskanego w Polsce (jeśli taki istnieje).
 
Nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku zapłaconego w Szwecji, nie licząc podatku VAT (moms). Podstawowa stawka podatku VAT wynosi 25%. Obniżoną, 12% stawką objęte są m. in. żywność, usługi hotelowe, transport pasażerski. 6-procentowa stawka dotyczy prasy codziennej, biletów na imprezy sportowe i kulturalne. Możliwy jest oczywiście również zwrot akcyzy (który np. na wysokoprocentowe alkohole wynosi 200%).
Niezbędny do rozliczenia podatkowego w Szwecji jest personnummer (coś na kształt naszego NIPu). Jeżeli zamierzamy w Szwecji zostać dłużej niż rok musimy udać się do najbliższego oddziału Urzędu Skarbowego (Skatteverket) w celu rejestracji. Niezbędny przy tym będzie paszport i pozwolenie na pobyt, jeśli chcemy również zarejestrować małżonka i/lub dzieci potrzebny będzie odpis aktów ślubu i urodzenia. W innych przypadku dostaniemy tymczasowy numer identyfikacyjny. Pobyt trwający dłużej niż 3 miesiące wymaga uzyskania pozwolenia na pobyt w Urzędzie Migracyjnym.

Jeżeli nasza praca w Szwecji trwała krócej niż pół roku, zapłacimy specjalny podatek w wysokości 25% (SINK). Nie musimy wtedy składać deklaracji podatkowej. Jeżeli pracujemy w Szwecji dłużej niż pół roku, obowiązują nas normalne stawki jak i składka ubezpieczeniowa, odprowadzana przez pracodawcę. Składka emerytalna wynosi 7%. Jeżeli obejmie nas podatek państwowy, musimy również złożyć roczne zeznanie podatkowe. Warto też pamiętać, że w Szwecji, podobnie jak w Polsce, opodatkowaniu podlegają: premie, pokrycie prywatnych kosztów życia, samochód służbowy na prywatny użytek, darmowy dostęp do domku letniskowego, wartość darmowych lub korzystnych pożyczek, i inne. Opodatkowaniu za to nie podlega zasadniczo zwrot kosztów przeprowadzki pracownika do Szwecji. Wolny od podatku jest też np. dodatek na dziecko, wypłacany co miesiąc przez Försäkringskassan (nasz ZUS). Odliczenia możliwe są tylko za wydatki bezpośrednio związane z pracą. Najbardziej popularne odliczenie to koszty podróży z i do pracy. Warto również wiedzieć, że w Szwecji okres próbny może wynosić maksymalnie 6 miesięcy, potem umowa powinna automatycznie przejść na umowę stałą.

W Szwecji istnieje też 30-proc. podatek od zysków kapitałowych: odsetek bankowych, dywidend, operacji giełdowych, wynajmu lokali. Ponadto osoby, których majątek osobisty (zalicza się do niego m. in. lokaty bankowe, akcje, samochody, łodzie) przekracza 900 tys. koron, płacą jeszcze 1,5-proc. podatek. Nieruchomości (domy, mieszkania) będące własnością osób fizycznych również opodatkowane są w wysokości 1,5%. Ich wartość szacowana jest co dwa lata. Do celów podatkowych przyjmuje się ok. 75% wartości rynkowej.

Jeśli chodzi o nieuczciwych pracodawców, to w Szwecji przede wszystkim uznaje się, że również umowa ustna jest wiążąca. Jeżeli zaś pracodawca nie odprowadza za nas podatku, niezależnie od tego czy o tym wiemy, czy nie, nie zostaniemy za to pociągnięci do odpowiedzialności, ponieważ karę płaci jedynie pracodawca. Mimo wszystko najlepsza jest umowa pisemna, ponieważ ułatwia ewentualne dochodzenie swoich praw przed sądem.

Jeśli chodzi o praktyczną stronę rozliczeń podatkowych, to odbywają się one głównie komputerowo. Każdy posiada indywidualne konto podatkowe. W styczniu otrzymuje się wykazy z przychodami, jakie uzyskało się w ubiegłym roku, pracodawca wysyła je do pracowników i urzędu skarbowego. W kwietniu otrzymuje się z urzędu skarbowego specyfikacje wszystkich dochodów oraz deklaracje podatkową, którą, po sprawdzeniu, czy wszystkie dochody zostały uwzględnione i czy zgadzają się sumy, należy podpisać i złożyć najpóźniej do 2 maja. Deklarację można wysłać pocztą lub za pośrednictwem Internetu, a jeśli nie ma żadnych zmian, deklarację o przychodach można także zaakceptować telefonicznie lub poprzez przesłanie SMSa. Między 15 sierpnia a 15 września urząd skarbowy wysyła ostateczną decyzję o wysokości podatków i wyciąg z konta. Osoby, które zapłaciły za dużo, otrzymają zwrot nadpłaconego podatku, a osoby, które zapłaciły za mało, muszą dokonać dopłaty w ciągu 90 dni.
 
Pożyteczne informacje można również znaleźć na polskiej wersji strony internetowej szwedzkiego Urzędu Skarbowego:
http://www.skatteverket.se/international/popolsku.4.3a2a542410ab40a421c8...