Szwedzi – w większości – traktują Wielkanoc jako dodatkowe w roku dni wolne od pracy i kolejną możliwość do wypoczynku. Coraz rzadziej łączą ją z religijnym przesłaniem. Mimo takiego nastawienia, posiadają jednak wiele obyczajów związanych nieodłącznie tylko ze Świętami Wielkiej Nocy.

Påskkäringar (wiedźmy wielkanocne)

Tak – po szwedzku – mówi się na "wielkanocne wiedźmy". Są nimi dziewczynki w wieku 5–11 lat przebrane za czarownice. W Wielką Sobotę chodzą po domach i w zamian za ofiarowanie świątecznych kartek, laurek i życzeń żądają, aby wrzucić im do koszyka jakieś łakocie lub symboliczny datek.

Tradycja ta jest pozostałością po wierzeniach w organizowane na wyspie Blåkulla zloty czarownic, które posłuszne Szatanowi werbowały swoje adeptki i nakazywały im (niezauważalnie) myszkować w ludzkich posiadłościach.

Påskkris (świąteczne gałązki brzozowe)

W Szwecji obowiązuje także zwyczaj przyozdabiania brzozowych gałązek różnokolorowym pierzem. Można zakupić je gotowe w kwiaciarniach i na targowiskach lub udekorować samemu. Påskkris mają związek z wiarą w ludzką moc przyspieszania nadejścia wiosny.

Påsk lördag (Wielka Sobota)

Jest ona najważniejszym dniem w trakcie trwania świątecznego czasu. W godzinach popołudniowych spożywa się wykwintny obiad złożony przede wszystkim z jajek i ryb. Dzieci natomiast mają okazję do radości, ponieważ w ten właśnie dzień zajączek wielkanocny (påskhare) przynosi im wielkie wielkanocne jajko, w którym znajduje się ogromna ilość cukierków.

Tak więc, Glad Påsk wszystkim czytelnikom!

Paulina Jaskulska